มองดอยบนเมืองดาว

pu1
Share

เรื่อง/ภาพ : ภู เชียงดาว

pu1

บ่อยครั้ง ผมเลือกจะออกเดินทางยามค่ำคืน บนความมืดสลัวราง หลังจากลุยงานกันมาอย่างหนัก

ไปพักผ่อนในสถานที่สงบๆ เงียบๆ สักแห่งหนึ่ง  เพื่อจะตื่นขึ้นมารับเอาพลังจากธรรมชาติ มองความงาม ความจริงที่ฉายแสงและล่องลอยอยู่เบื้องหน้า เหมือนไปชาร์ทแบตให้กับตนเอง  เหมือนเช่นครั้งนี้…เรา- -ผมกับหญิงสาวเลือกเดินทางไปบนถนนที่เคยคุ้น  ท่ามกลางความมืดและชื้นเย็น  ผ่านทางหน้าถ้ำเชียงดาว  ด่านเขตรักษาพันธุ์สัตว์ป่าดอยเชียงดาว ก่อนไต่ขึ้นไปบนความคดโค้งและสูงชัน  ลัดป่าอ้อมหลังดอยหลวงเชียงดาวไปช้าๆ  สองฝั่งถนนมืดมิด มีเพียงแสงสว่างจากดวงไฟหน้ารถสาดส่องไปข้างหน้า แต่ก็ไม่นาน ประมาณครึ่งชั่วโมง เราก็โผล่พ้นเนินสูง ลงสู่ทางลาดเนิน ตัดทางไปทางแยกซ้ายมือ ก็ถึงเป้าหมายที่เราตั้งใจไปเยือน

“ระเบียงดาว โฮมเสตย์”  ที่พักของนักเดินทางหลายคนชื่นชอบและหลงใหล  ขณะเรากำลังขนสัมภาระออกจากรถ มีแสงไฟฉายสาดเข้ามากระทบเราพร้อมเสียงแหลมเล็กๆ ทักทาย ผมเอ่ยทักไปทันใดว่าใช่ อาหวู่มะ หรือเปล่า เธอตอบ ใช่ค่ะทันที  ผมจำน้ำเสียงเธอได้ ก็เธอคือลูกศิษย์ลีซูตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่ครั้งหนึ่งผมเคยสอนหนังสือให้กับเด็กชนเผ่าอยู่แถบนี้  วันเวลาผ่านไปนับสิบปี  ตอนนี้ อาหวู่มะ หรือน้องพิม ที่หลายคนรู้จัก โตเป็นผู้ใหญ่ แถมยังมีอาแป้ง ลูกสาวตัวน้อยวัยห้าขวบ และ ณ เวลานี้ เธอยัง ได้กลายเป็นผู้จัดการดูแลโฮมสเตย์เล็กๆ แห่งนี้ แทนพี่สาวกับพี่เขยไปแล้วอีกด้วย

ผมยังเรียกเธอว่า อาหวู่มะ จนติดปาก เธอพาเราไปยังที่พัก เป็นกระท่อมไม้ไผ่อย่างง่ายๆ มีระเบียงยื่นออกไปเบื้องหน้า ในความมืดลางๆ  ผมมองเห็นเงาฉากดอยหลวงเชียงดาวตระหง่านง้ำอยู่เบื้องหน้าไม่ใกล้ไม่ไกล ผมนั่งมองเงียบๆ อยู่อย่างนั้นนานหลายนาน ในขณะที่อาหวู่มะกำลังง่วนกับการทำอาหารมื้อเย็นให้เรา จนได้กลิ่นอาหารโชยมา ผมเดินไปดูเธอทำกับข้าวอย่างคล่องแคล่วและมีความสุข

pu2

รอยยิ้มของเธอ ทำให้หลายคนที่อ่อนล้ามาพักที่นี่ มีความสุขมีความหวัง  และเป็นครั้งแรกที่ผมได้ชิมอาหารบ้านป่าบ้านดอย ฝีมือลูกศิษย์คนนี้

กับข้าวมื้อเย็นถูกลำเลียงมาตั้งบนโต๊ะเตี้ยๆ นอกชานระเบียงไม้ไผ่  เธอจุดเทียนไขให้แสงสว่างวอมแวมพอมองเห็นอาหารของความเรียบง่ายในค่ำคืน มีผัดผักรวม ไข่เจียว ต้มจืด และที่ขาดไม่ได้นั่นคือ น้ำพริกลีซูนรกแตก สูตรพิเศษของระเบียงดาว โฮมสเตย์เลยทีเดียว ผมชอบน้ำพริกรสจัดจ้าน และผักที่อยู่เคียงข้างน้ำพริกถ้วยเล็กนั้น เป็นผักที่เก็บได้ตามป่าตามไร่ใกล้ๆ บ้าน มีทั้งมะแว้ง มะระขี้นกและแตงกวาดอย รสชาติอร่อยเหลือล้ำ เรานั่งทานกันเงียบๆ ในขณะที่นักท่องเที่ยวหลายกลุ่ม หลับนอนกันในกระท่อม บางกลุ่มจับกลุ่มคุยกันอยู่นอกชาน   และในค่ำคืนนี้ จึงเป็นช่วงเวลาที่เรา ได้มาพักผ่อนจริงๆ แม้จะเป็นห้วงเวลาสั้นๆ ก็ตาม แต่เราก็สามารถปลดปล่อยความคิดวิตกกังวลต่างๆ ที่เข้ามาในชีวิตให้ล่องลอยไปกับลมภูเขา และยังได้นอนผ่อนพักได้อย่างเต็มอิ่มจริงๆ

เช้าตรู่ เสียงไก่ขัน ปลุกเราลุกขึ้นมายืดเส้นยืดสาย และรับพลังธรรมชาติที่อยู่รอบ ผมเดินออกไปค้นหาความงามของดอยหลวงเชียงดาว กดเก็บภาพเอาไว้เหมือนกลัวจะเลือนหาย แน่ละ เพราะผมรู้ดีว่า ทุกห้วงขณะ ทุกช่วงเวลา ภาพผ่านที่เราเฝ้ามองนั้นจะเคลื่อนไหว ล่อยลอย เปลี่ยนไป ไม่ซ้ำกัน  และอยากจะบอกคุว่ามาถึงตอนนี้ ผมรู้สึกชอบหลงรักดอยหลวงเชียงดาวหน้าฝน มากกว่าหน้าหนาวเสียแล้วสิ  ชอบบรรยากาศเช้าชื่นสด  ฟ้าหมาดฝน  ภูเขาเปียกชื้น  เหมือนได้ถูกชำระล้างคราบไคลผงฝุ่นให้สะอาดอีกครั้งหนึ่ง  แสงแดดยังเดินทางมาไม่ถึง ทำให้มองเห็นภูเขาสีน้ำเงินเด่นชัด บางห้วงยาม มีปุยหมอกขาวไหลลอยมาเคลียคลอ และนั่น, ดอกไม้แอบเบ่งบานอยู่เงียบๆ ริมทางเท้า

จริงสิ ทุกครั้งที่ผมกลับมาเยือนระเบียงดาว บ้านนาเลาใหม่  ทำให้ผมรู้สึกดีและมีความสุขทุกครั้ง เหมือนกลับมาสู่อ้อมกอดของแม่ธรรมชาติ  เหมือนกลับมาคืนดีกับคนรัก  เหมือนกลับมากอดคออยู่ร่วมกับมิตรสหายที่เก่าแก่เนิ่นนาน  แต่บางครั้งผมกลับมองดอยหลวงเชียงดาวลูกนี้ ศรัทธาน่าเกรงขาม  จนไม่กล้าแม้แต่จะขึ้นไปป่ายปีนหรือแตะต้องสัมผัสใดๆ  แต่อยากเพียงแค่ นั่งดูอยู่ห่างๆ อย่างนี้ แล้วเฝ้ามองความงามและความจริงเผยออกมาให้เราเรียนรู้สัมผัส เรียนรู้ในความยิ่งใหญ่ เรียนรู้ในความต่ำเตี้ย เรียนรู้ที่จะถ่อมตัวลง มากกว่าจะไปมุ่งหน้าพิชิต หรือคิดสร้างสิ่งแปลกปลอมให้กับขุนเขา

ผมว่า บางทีในช่วงชีวิตหนึ่งของคนเรานั้น ไม่จำเป็นต้องไปเบียดบังหรือทำลายธรรมชาติ แต่เราควรจะเรียนรู้ที่รักษาและทะนุถนอมดูแลเอาไว้ให้ดำรงอยู่อย่างยั่งยืนและยาวนานจะดีกว่า

ขณะขับรถกลับลงมา  ผมแวะจอดบนโค้งถนน ก่อนถึงปากทางชุมชนหนองขะแตะ เพื่อหยุดชมภาพความงามของฉากเหลี่ยมของดอยหลวง หมอกขาว กิ่งสน และเวิ้งหุบเขาลิบๆ ของเมืองเชียงดาว เป็นอีกจุดหนึ่งที่งามงดในความรู้สึกผม และจู่ๆ ก็ทำให้ผมนึกถึงบางถ้อยคำของ เฮนรี เดวิด ธอโร ขึ้นมาอีกครั้ง

 

          “เราจงใช้วันหนึ่งอย่างสุขุมมั่นคงเยี่ยงธรรมชาติ และอย่าปล่อยให้ถูกเหวี่ยงออกจากเส้นทาง…” *

pu3

*หนังสือ WALDEN คืนชีวิตสู่ห้วงสงบภายใน, เฮนรี เดวิด ธอโร เขียน, สุริยฉัตร ชัยมงคล แปล,ฟรีฟอร์มสำนักพิมพ์ จัดพิมพ์.

****************

ตีพิมพ์ครั้งแรก : คอลัมน์ทางผ่าน เสาร์สวัสดี หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ วันที่ 31 สิงหาคม 2556

One comment to มองดอยบนเมืองดาว

  • NamO SaTU  says:

    ไปเชียงดาวหลายครั้ง แต่ก็ยังไม่เคยไปพักที่ “ระเบียงดาว” เลย มีโอกาสคงได้ไปดื่มดำกับบรรยากาศอันเงียบสงบที่นี่สักครั้ง เอนกายลงแล้วมองไปสู่ ยอดดอยหลวงเชียงดาว ….^_^ แค่คิดก็มีความสุขแล้วครับ

Leave a reply


four + 6 =

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>